Avondrood.

Avondrood is van origine een theaterstuk van het Amsterdamse Werktheater uit de jaren zeventig.
Toneelgroep St. Genesius heeft dit stuk bewerkt tot een prachtige tragikomische en moderne voorstelling over mensen in een bejaardenhuis.
In deze tijd van vergrijzing wordt er veel over bejaarden en senioren gesproken. In deze voorstelling krijgen deze mensen een gezicht.
Avondrood is een veelzijdige voorstelling waarin de eenzaamheid, de liefde, de herinneringen en de humor van onze opa's en oma's centraal staan. In een afwisseling van herkenning en verrassing is Avondrood een boeiende en ontroerende theatervoorstelling waarin ouderen op een bijzondere manier in het middelpunt van de belangstelling staan!
 

Spelers

Arjan Heijligers, Dick Hegeman, William van der Heijden, Rian van der Meijden, Charlotte Janssen, Marleen Stultiëns, Inge Berkers, Renate van Oosten, Wim Peters, Ruud van der Velden, Martin Martens, Rob van Os, Bep Coolen, Hannie Vervoort en Angelien Wissink

 

Agenda

Plaats	Datum	Aanvang
Scalazaal	2007-04-26	20:15:00

Recensies

door Erik Vink (2007-04-27)

Eindhovens Dagblad zaterdag 14-04-2007

 

Bloedstollend Avondrood

Wat er overblijft van het leven, dat zijn uiteindelijk slechts herinneringen. Wachten op het laatste uur. "Dit is mijn lichaam, mijn hele leven heb ik erin doorgebracht." De schrijnende betekenis van het ouder worden, weggestopt in een bejaardenhuis waar directrice en verpleegkundigen eigenzinnige bewoners alleen maar lastig vinden, komt in 'Avondrood' luid en duidelijk over. Juist omdat het spel zo prachtig ingetogen is. Een lach en een traan, maar dan volkomen oprecht. Uit het leven gegrepen verschijnen de oudjes voor het voetlicht. Een hele prestatie. De gemiddelde leeftijd op het podium bedraagt amper de helft van de broze, breekbare bejaarden die je gestalte ziet krijgen. "Ik heb maar vast een receptje voor euthanasie ('eutenásie') aangevraagd" "Goh, wat word jij mager!" "Ik wou dat God mij als een licht aan en uit kon doen" De dialogen, in 1974 geschreven door Het Werktheater, hebben niets aan kracht ingeboet. Integendeel. Ze vormen een aanklacht tegen de zorg die geen zorg is, en een warme hulde aan de menselijkheid. Daarbij ligt, behalve de ontroering, de humor voor het oprapen. De acts van de bonte avond alleen al zijn meer dan genoeg voor een open doekje. Sommige monologen, zoals die van Bep (de jubilerende Charlotte Janssen)- "Ik komp het toneel op en dan beginnen ze al  te lachen"- zijn intussen ware klassiekers. Ook de goochelact van Van Beusekom (Dick Hegeman) behoort tot die categorie. Met hun overtuigende beheersing van deze toch behoorlijk lange teksten dwingen de spelers veel respect af, niet in de laatste plaats William van der Heijden als de droefgeestige, maar strijdlustige Osdorp. Dankzij al die herkenbare figuren, ieder met zijn eigen trekjes, blijft dit toneelstuk van begin tot einde de aandacht vasthouden. En is het, ook zonder duidelijke spanningsopbouw, een bloedstollend relaas. Genesius heeft er genoeg aan toegevoegd om zich het stuk helemaal eigen te maken (zoals de onvergetelijke liedjes van Rian van der Meijden en Marleen Stultiëns). De dansact duurt misschien net wat te lang. Minder geslaagd is ook de omgeving. Niet alle ruimten van Bavariahouse zijn geschikt voor theater. In de kleinere Scalazaal komt "Avondrood"er volgende week waarschijnlijk beter tot zijn recht. Ook de bewoner die vanachter de geraniums de grote zaal inloopt om handen te schudden: "Van Geffen, kom hier!"